سلام؛ این چند وقت مدام تمرین میکنم به جای سلام ، درود بگم بعضی وقتا موفقم اما بیشتر مواقع نه ... خب زیادی از خودم انتظار تغییر ناگهانی دارم اخه ۲۸ ساله هر روز و هرجا میگم سلام
ناراحت شدم که اون فامیلمون گفته من مریضم ... من که شکرخدا مریض نیستم چه طوری انقد محکم رفتی پشت سرم گفتی مریضم ؟؟ آخه آدم حسابی میخای روزه هات قبول باشه ؟
این روزا همش به بیکاری میگذره اما فکرم دائم سرکاره چه روزگاری داریم 😔
خیلی وقته هیچ دوستی ندارم ؛ داره دو سه سال میشه وقتی عید بیاد . خیلی بد گذشته . روابط اجتماعیم در حد غار نشینا شده . میخاستم کلاس زبان ثبت نام کنم تا اگه یه روز درو تخته جور شد تونستم مهاجرت کنم به چه کنم نیفتم اما شهریه ش... 🙄🙄 حالا با هوش مصنوعی تمرین میکنم اونم همش به مسخره بازی می گذره . دائم میگه وای تو خوبی وای چه قدر عالی چه قدر احساسات رو عالی بیان میکنی .... چرت و پرت محض 😕میخاستم باشگاه ثبت نام کنم ؛ شهریه ش منصفانه بود اما خجالت میکشم برم 😑 آخه اونجا همه خیلی خیلی نایس و موفق و خوش اندامن... من اونجا بیشتر احساس تنهایی میکنم 😑 میخاستم برم ادامه خیاطی که گفتن از سال جدید دوره ها شروع میشه 😶 چند تا کتابخونه اومدم اسم بنویسم برم کتاب بگیرم هر هفته؛ اما یا فقط درسی دارند یا از این کتاب خیلیییی قدیمیا که برگه هاش زرد و پوسیده شدن 😬 همکلاسیای دبیرستانم هم یا شوهر و بچه دارند یا سرشون حسابی به کار گرمه وقتی ندارند باهم حرف بزنیم همکلاسیای دانشگاه هم از هم دوریم خیلی 😶 کار درست و درمونم که ندارم که سرگرم شم حوصله م که هیچ ... پس برم بخوابم با این اوصاف 🙃
ای بابا چه روزگار سختی شده ؛ کی فکرشو میکرد ؟؟ تصورشم سخت بود ... هر روز هر شب هر لحظه دارم به بچه ها فکر میکنم غصه میخورم رنج میکشم 😔 کاش بخوابم و بیدار بشم بگن همش کابوس بود اما افسوس چنین اتفاقی نخواهد افتاد ... تمام دیروز توی جام خوابیده بودم خواب نبودم اما رمقی برای بلند شدنم ندارم 😮💨 دیروز سرکار هم نرفتم ...
به این نتیجه رسیدم که افراط خیلی بده افراط تو هر چیزی
گفتم اگه پول داشتم حتما میرفتم بینی مو عمل میکردم تا حداقل یه حرکتی تو دههی بیست زندگیم زده باشم ... هیچی نگفتن به نظرم رسید مخالف نبودن .. شایدم میدونن پول یه دست لباسم ندارم چه برسه به عمل ، تازه من که باید از شهرستان بیام تهران هزینه های رفت و آمد و یکی دو روز موندن تو تهرانم هست
راستی دکتر خوب تو تهران با هزینه ی معقول می شناسید؟
سلام؛ اومدم بگم احساس بدی دارم . احساس نادیدهگرفتن شدن ؛ پوچ شدن ... انصاف نبود بعد حدودا دو ماه و چند روز کار فقط یک و ۷۰۰ بگیرم 😶😶 من میدونم اوضاع بده ؛ گرونیه میدونم نباید تو این اوضاع دنبال پول بدوم چون چیزای خیلی مهم تری هست ولی آخه حقم بود ... آخه یک و هفتصد خیلییی کمه پول چی میشه تو این دوره زمونه ؟😔 تازه اینکه کلی کار انجام میدادم وسیله سنگین جا به جا میکردم مث فرفره کار انجام میدادم... دیگه با چه انگیزه ای کار کنم ؟؟
امشب داشتم فکر میکردم مهاجرت کنم اما نه حوصله ی درس خوندن دارم نه مهارت خاصی دارم فکر کنم به هیچ دردی نخورم ولی آخه پس من کی یه زندگی برا خودم بسازم ؟؟